രണ്ടാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എന്നോട് എന്റെ സ്വന്തം പേര് മലയാളത്തിൽ എഴുതാൻ ട്ടീച്ചർ പറഞ്ഞു. മലയാളം എഴുതാൻ പോലും അറിയാത്ത ഞാൻ പെൻസിൽ പിടിച്ച് അന്തം വിട്ടിലേലും, കുന്തം പോലെ നിന്നു. രണ്ട് വർഷം ഞാൻ പഠിച്ചത് പുറത്തായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ മലയാളം എഴുതാനും വായിക്കാനും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ടെക്സ്റ്റ് ബുക്ക് നോക്കി വായിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ തപ്പി തടഞ്ഞ് ഒരു വാക്ക് വായിക്കാൻ ഒരുപാട് സമയം വേണമായിരുന്നു. മലയാളം എക്സാമുകളിൽ മാർക്കുകൾ ഒരക്കത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങി. മലയാളം കവിത രചന, പ്രബന്ധ മത്സരത്തിന് എന്റെ കൂടെ ഉള്ളവർ സമ്മാനം വാങ്ങി വരുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു എന്ന് ആലോചിച്ചിരുന്നു. ഇത് എനിക്ക് പറ്റിയ പണിയല്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. കൂടെ എഴുതാൻ വായിക്കാനും അറിയാതെ നിക്കുന്നവന്റെ നാണക്കേടും.

പിന്നീട് എഴുതാനും വായിക്കാനും മെല്ലെ മെല്ലെ പഠിച്ചു. കോളേജിൽ എത്തിയപ്പഴായിരുന്നു ഞാൻ ആദ്യമായി സ്വന്തമായി വാക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കി എഴുതാൻ തുടങ്ങിയത്. ചില വട്ടുകൾ തലക്ക് പിടിച്ചപ്പോൾ തുടങ്ങിയതായിരുന്നു എഴുതാൻ. ക്യാമ്പസിൽ വെച്ച് ആദ്യമായി പ്രബന്ധ മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുത്തപ്പോൾ അന്നത്തെ മത്സരത്തിൽ ഫസ്റ്റ് കിട്ടി. മാഗസീനിൽ ഒരാർട്ടികൾ എഴുതി. ആ ആർട്ടികളിൻ റമീസിനും Rameez Razzak ഉണ്ട് ഒരു പങ്ക്. അവൻ എഴുതിയ ഒരു ആർട്ടികളായിരുന്നു എന്റെ റെഫറൻസ്. പിന്നെ കുറച്ച് ആ സമയങ്ങളിൽ പുറത്ത് വന്ന വാർത്തകളും. കവിത രചിക്കാൻ പോലും അറിയാത എനിക്ക് അതിനും കിട്ടി സമ്മാനം. പിന്നീട് രാഷ്ട്രീയം എഴുതാൻ തുടങ്ങി. കൂടുതൽ വിമർശനങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു. പത്ര വായന ഒരുപാട് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് എഴുതാൻ. രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഒരു പാർട്ടിയിലും വിശ്വസിക്കുന്നല്ല. എന്നോട് ചിലരെങ്കിലും ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്ങനെ വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നു? എന്ന്. എനിക്കറിയില്ല എന്ന് മാത്രമേ ഉത്തരമുള്ളു. എന്റെ മനസ്സിൽ വരുന്ന വാക്കുകളെ അത് പോലെ എഴുതുന്നു എന്ന് മാത്രം. സ്വന്തം പേര് പോലും എഴുതാൻ അറിയാത പതറി നിന്നിടത്ത് നിന്ന് ഇത്രയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇതിപ്പോൾ പറയാൻ കാരണം, വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം അതേ സ്കൂളിൽ അതേ ക്ലാസിൽ ഞാൻ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വീണ്ടു പോയി. അഭിമാനമാണ് തോനിയത്. കാരണം എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയാതവൻ സ്വന്തം ഭാഷ എങ്ങനേലുമൊക്കെ പഠിക്കും, സ്വഭാവികം. പക്ഷേ ഞാൻ എഴുതുന്ന വാക്കുകൾ ഒരാൾക്കെങ്കിലും എവിടെ എങ്കിലും മനസ്സിൽ ടച്ച് ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് അഭിമാനം തന്നെയാണ്. എല്ലാവർക്കും കഴിയും എഴുതാൻ. ഒന്ന് ശ്രമിച്ച് നോക്കണം എന്ന് മാത്രം. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കടിച്ചാൽ പൊട്ടാത സാഹിത്യം ഉണ്ടാകുന്നവനല്ല ഒരു നല്ല എഴുത്തുകാരൻ, വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും വിധം വായിക്കുന്നവന്റെ മനസ്സിനെ തൊടാൻ ആ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ, കഴിന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവനാണ് ഒരു നല്ല എഴുത്തുകാരൻ. വീണ്ടും അതേ ക്ലാസിൽ പോയി നിന്നപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു, സ്വന്തം പേര് പോലും എഴുതാൻ അറിയാതെ പകച്ചു നിക്കുന്ന ആ രണ്ടാം ക്ലാസുകാരനായ എന്നെ. ROYAL English School

HL: വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കടിച്ചാൽ പൊട്ടാത സാഹിത്യം ഉണ്ടാകുന്നവനല്ല ഒരു നല്ല എഴുത്തുകാരൻ, വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും വിധം വായിക്കുന്നവന്റെ മനസ്സിനെ തൊടാൻ ആ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് കഴിന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവനാണ് ഒരു നല്ല എഴുത്തുകാരൻ.